نویسنده :
فاطمه صارمی - ساعت ٢:٢۱ ب.ظ روز دوشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳۸٩
کوثر سرچشمه ایست در بهشت که صاحب آن پیامبر اکرم(ص) ، ساقی آن علی(ع) و حقیقت و باطن آن وجود مقدس فاطمه ی زهرا(س) است.
حیرانم... صاحب این وجود حقیقت محمدیه (تجلی بی واسطه ی ذات اقدس الله) و ساقی اش مولاست....
گویی خداوند تبارک و تعالی ، همه ی آنچه اندوخته ی حقیقت محمدیه است را در وجودی به نام فاطمه (س) جاری کرده تا علی و ولایتش ساقی آن باشد....
گویی فاطمه ، بطن رسالت انبیا ،
نه...
حقیقت ولایت علی بن ابی طالب است...
نویسنده :
فاطمه صارمی - ساعت ۱۱:۳٥ ب.ظ روز جمعه ۱٠ اردیبهشت ۱۳۸٩
استادم بانو فاطمه می فرمایند :
عصاره و میوهی تمام هستی و ثمرهی ظهور ذات اقدس الهی را، میتوان در وجودی به نام فاطمه(س) جستجو کرد. وقتی این میوه را شناختیم و کیفیت بارور شدن آن را دانستیم، خود را به ریشهای که منجر به چنین میوهای شده وصل، و از این کلمهی طیّبهی الهی استفاده میکنیم. کلمهی ثابتی که اصلش ثابت است، امّا فرعش مرتّب به اذن پروردگار، میوه میدهد. اتّصال به ریشهی چنین درختی، باعث میشود تا ما نیز موجودی شویم که اصلی ثابت در توحید دارد و فرعش مرتب در افعال و صفات ظهور مییابد. در این صورت است که ما نیز متناسب با میوة هستی (حضرت فاطمه زهرا(س)), میوهای بیآفت و با رنگ الهی, از وجود خود ظهور خواهیم داد.
سرمشق تمام انسانها، نه فقط زنها، وجود مقدّس حضرت فاطمه(س) است. حضرت فاطمهزهرا(س)، زیباترین، کاملترین و رسیدهترین میوهی هستی است, به طوری که میتوان گفت که ایشان، مرکز نزول و صعود است.
امام خمینی(ره) میفرمایند: "اگر مقام رسالت و نبوّت، مشمول زن هم میشد، یقیناً ایشان مقام رسالت را نیز حائز بودند. زیرا از نظر وجودی، برترین رتبهی وجود را دارا هستند. منتها این کمالات در قالب «زن بودن» تجلی یافته است."
حضرت زهرا(س) سرمشق و الگویی است که چگونه زیستن، چگونه بودن و چگونه ثمره دادن را به بشریت میآموزد. چرا که ثمرهی کل هستی این است که "انسان کامل" ظهور یابد
نویسنده :
فاطمه صارمی - ساعت ٩:٥٠ ب.ظ روز سهشنبه ٧ اردیبهشت ۱۳۸٩
استادم بانو فاطمه می فرمایند :
تسبیح حضرت زهرا باید درقلب ، صفت و فعل هر فرد ، ظهور کند . باید منیت فرد ، دائما بشکند تا در اثر این حرکت تسبیحی ، لباس غفران بر او پوشانده شود .
امام صادق (ع) فرموده اند : شروع کنید تسبیح جده ام فاطمه ی زهرا (س) را باسی و چهار تکبیر ، سی و سه بار تحمید و سی و سه بار تسبیح .
ورود به تسبیحات حضرت زهرا (س) دو ادب را می طلبد : حضور قلب و رعایت عدد . در این حدیث ، به عدد تسبیح اشاره شده که رمز خاصی دارد . از آنجا که هیچ امری درعالم معنا بی حساب و کتاب نیست ، اعداد هم مثل همه ی حقایق وجودی دیگر ، در سر و بطن ومعنایشان ، از حقایقی ملکوتی برخوردارند ؛ ویکی از شرایط و آداب دعاهای ماثوره ، عمل کردن طبق عدد آنها است . چون جابه جا کردن اعداد ، بی ادبی است و موجب می شود آثار مترتب بر آن دعا به انسان نرسد .