رجب شهر الله - آنجا که نام مهدی نیست , قرار نه , فرار باید کرد...

نویسنده : فاطمه صارمی - ساعت ۱٠:٥٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٢ تیر ۱۳۸۸

پس رجب، واقعیتی عینی است که تأثیری عینی در هویت انسان می‌گذارد و ماهیت او را قلب می‌کند؛ یعنی ماهیت زمینی را آسمانی کرده، خاکی را به افلاک می‌برد.

اگر در ادعیه‌ی سایر ایام سال دقت کنیم، می‌بینیم با اینکه در تمام ماه‌ها دستور استغفار داریم، ولی در ماه رجب، دستور خاصی برای استغفار آمده است؛ به این مضمون که: "أستغفر الله و أتوب إلیه" یا "أستغفر الله ذی الجلال و الإکرام"[1].

با دقت در استغفار خاصّ ماه رجب، درمی‌یابیم این غفران، از مقام جمعی حق‌تعالی طلب می‌شود؛ یعنی "أستغفر الله ربّی" و استغفار از مقام ربوبیت نیست؛ بلکه سفره، سفره‌ی "الله" و مقام جمع‌الجمعی خداست.

در این ماه، خداوند ندا می‌دهد: آیا کسی هست مرا یاد کند؟ آیا کسی هست اطاعتم کند؟ آیا کسی هست توبه کند؟ "أنا جلیس مَن جالَسنی، أنا مطیع مَن أطاعنی…"[2]؛ [من همنشین کسی هستم که همنشین من باشد (و مرا یاد کند) و مطیع آن‌که اطاعتم کند….]

ماه عجیبی است! در این ماه، ندایی داده می‌شود که در سایر ماه‌ها نیست. عباداتش در وجود تأثیر بسیار دارد، تا آنجا که جان را آماده‌ی ورود به عالم نور می‌کند؛ اما به این شرط که آن را شوخی نگیریم!

متأسفانه مصیبت ما این است که مسائل را جدی نمی‌گیریم؛ وقتی مفاتیح را باز می‌کنیم و می‌خوانیم: کسی که روز اول ماه رجب را روزه بگیرد, صبحش هفتاد مرتبه استغفار کند, در کل ماه هزار تا "لا اله الا الله" بگوید, در کل ماه چهارصد بار "استغفرالله من جمیع الذنوب و الآثام" بگوید و... فکر می‌کنیم یک چیزی نوشته‌اند! نمی‌فهمیم که این‌ها چیست. نمی‌فهمیم اگر اینها را در ماه رجب آورده‌اند, خواص خاصی دارد. وقتی به ما گفته‌اند در ماه رجب، اعمال‌ خاصی انجام دهیم و دعاهای ویژه‌ای داشته باشیم، شوخی نکرده‌اند! یعنی حتی اگر فلسفه‌ی بسیاری از این اعمال را ادراک نکنیم، باید با قدم عبودی و با جان و دل، به آن‌ها عمل کنیم و لازم نیست با علم و معرفت به سرّ این اعمال، انجامشان دهیم. می‌دانید چه راه‌هایی برای رسیدن به خدا وجود دارد؟ یک راه, راه اهل مجاهده و ریاضت است؛ یکی راه عابدان و دیگری راه عاشقان است. ماه رجب، ماه عشق است؛ اما نه عشقی از جانب من و شما؛ نه! ماه ریزش عشق حق‌تعالی به بندگانش؛ یعنی ماهی است که خدا ما را سریع می‌برد. خورشید خودش نزدیک آمده! لازم نیست ما سرمان را بالا کنیم، فقط باید در معرضش قرار گیریم.

حق، پایین آمده تا خاصّان را بالا برد. لیلةالرّغائب، ایام‌البیض[3]، نیمه‌ی رجب، شب بیست‌وهفتم و تمام اذکار و ادعیه‌ی این ماه، هر کدام به شکلی، خاصّان را بالا می‌برد. پس خوشا به حال کسی که با درک این ماه، جزو خاصّان آن شود و حتی اگر شده، در صورت، به اذکار، ادعیه، روزه‌ها و نمازهای این ماه اهمیت دهد؛ زیرا اگر در ماه‌های دیگر، هزار عمل، مشابه این اعمال به جا آورد، تأثیری مساوی تأثیر این ماه نخواهد داشت.

[1]- مفاتیح‌الجنان، اعمال ماه رجب

[2]- بحارالانوار، ج 95، ص 377

[3]- منظور از ایام‌البیض، روزهای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم هر ماهِ قمری است.

نظرات ()

Design : LearningBet