نویسنده :
فاطمه صارمی - ساعت ٥:۳٢ ب.ظ روز جمعه ٢٠ آذر ۱۳۸۸
غایت مفقود ،محال است...
میدانیم علت غایی حتماً باید در خارج وجود داشته باشد؛ چون محال است خداوند استعدادی در ما تعبیه کند و زمینهی آن در خارج نباشد. این از عدل خدا دور است. پس وقتی ما احساس نیاز به علت غایی داریم، حتماً در خارج هم وجود دارد.
اصولاً یکی از مسائلی که شیعه به آن معتقد است، «موجود» بودن «موعود» است. بنا به گفتهی هانری گربن، آنچه سبب زنده بودن مکتب تشیع شده، آن است که آن موعود، هم اکنون موجود است؛ یعنی چنین نیست که در آخر تاریخ عالم، موجود شود و سپس ظهور کند. بلکه آخرالزمان ظرف ظهور مقدس امام میباشد.
این یک قاعدهی عقلی است که همیشه چیزی که درجهی وجودیاش بالاتر است و مسلم در عالم غیب واقع شده، اول به وجود میآید؛ سپس در عالم ماده آرام آرام ظهور پیدا میکند.
ارسطو در این زمینه مثال میزند و میگوید:
کودکی که در حال جوان شدن است، هر چند جوانیاش هنوز بالفعل نشده، اما اگر این جوانی به عنوان مقصد و غایت بالفعل موجود نباشد، این بدن به سوی کدام مقصد و غایت برود؟ پس این بدن به سوی غایتی میرود که فعلاً موجود است؛ ولی در بدن کودک هنوز ظاهر نشده است. چنین نیست که وقتی این کودک جوان شد، غایتی به نام جوانی تازه به وجود آید، بلکه وقتی این کودک جوان شد، جوانی موجود در خارج که به صورت مقصدی غیبی موجود بود، در بدن او ظاهر میشود.
حال فیلسوفان قاعدهای دارند که میگوید: "غایت هر شیء حتماً بالفعل موجود است، که موجب میشود این شیء به طرف آن غایت در حرکت باشد"؛ پس غایت مفقود معنا ندارد. نمیشود یک جریان طبیعی یا روحانی یا انسانی به سویی حرکت کند که آن سو و آن هدف، موجود نباشد.
عقیدهی شیعه در مورد حضرت مهدی بر همین مبناست که ظهور حضرت در آیندهی تاریخ است و نه اینکه حضور حضرت هم مربوط به بعد باشد. وجود حضرتش هم اکنون محقق است و عالم آرام آرام به ظهور مقدسشان میرسد.