رجب شهرالله - آنجا که نام مهدی نیست , قرار نه , فرار باید کرد...

آنجا که نام مهدی نیست , قرار نه , فرار باید کرد...

قراره تو این وبلاگ هر کی که اهل دله, هر کی که درک میکنه این درد کهنه ی انتظارو و هر کی که میسوزه به غربت مولاش , سهم داشته باشه و تلنگری باشه واسه ظلمت زده هایی مثل من که تو سیر نزول از تاریخ انسانیتشون گسسته ان و این سایه ی پوچ پر خروش دنیا به بصیرت قلبشون مهر زده طوری که نمی بیند اونچه ولی بر حق خدا می بینه و نمی شنوند آنچه را که او می شنود...

رجب شهرالله
نویسنده : فاطمه صارمی - ساعت ٩:٥۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٦ تیر ۱۳۸٩
 

رجب، ماه ظهور استعدادها

رجب، بهترین زمینه‌ای است که خداوند متعال قرار داده تا در آن، به استعدادها پاسخ دهد. یعنی در عالم اَلَست، خداوند به استعدادهای آدمی پاسخ "بَلی" داد و در عالم ماده به این استعدادها لباس تعیّن می‌پوشاند.

مثلاً یک دانه‌ی آلبالو با تمام وجود تقاضا دارد که گِرد، آب‌دار و با مزه و رنگی خاص ظهور کند. حقیقت محمدیه-صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم- هم در تجلّی حقیقت علویه به او جواب داده است. پس این دانه، به این عالم آمده و دربه‌در دنبال آن است که جواب‌هایی را که گرفته، به ظهور برساند. اینجاست که به او می‌گویند: باید زیر خاک بروی تا آنچه را گرفته‌ای، ظهور دهی.

به همین ترتیب، وجودی به نام انسان نیز همه‌ی اسماء و صفات الهی را از وجود مقدس حقیقت محمدیه-صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم- در جلوه‌ی حقیقت علویه دریافت کرد. پس فطرتاً خدا، عشق خدا و صفات او را داراست. از این رو حتی اگر به جهنمی‌ترین انسان هم بگوییم بهشت را می‌خواهی یا جهنم؟ پاسخ خواهد داد: بهشت! چرا که فطرتش غیر از این را نمی‌خواهد.

حال، این انسان جامع، به اسفل‌السافلین آمده و بی‌تابانه به دنبال شرایط ظهور استعدادهایش می‌گردد. محبوبش را که خداست، دوست دارد؛ عاشق اوست و می‌خواهد به همه‌ی زیبایی‌هایی که از او دیده و قبول کرده، برسد و آن‌ها را ظهور دهد. خداوند هم برای پاسخ به این نیاز او، ماه رجب را شرط ظهور آن زیبایی‌ها قرار می‌دهد


انتساب رجب به خدا، یعنی خداوند استعدادها را که در عالم الست، لباس تحقّق بر آن‌ها پوشاند، در عالم ماده و در ماه رجب، لباس تعیّن می‌پوشاند. به عبارتی، رجب، انسان‌ها را از قوه به فعلیت و از نقص به کمال می‌رساند، چون جوّ، زمان و موقعیت آن مناسب است.

در حقیقت، خاک شکوفایی بذر انسانی، ماه رجب است؛ همان گونه که مثلاً دانه‌ی پرتقال برای آنکه پرتقال شود، باید در فصل بهار به زیر خاک رود تا بتواند به خواست و غایتش برسد. خاک ما، همان برنامه‌های خاصّی است که در طول این ماه به ما می‌دهند. خداوند، با این برنامه‌ها، با جلوه‌ی عینی اتمّ و اکمل خود -که همان انسان کامل است- و در قالب خواندن دعاها و سوره‌هایی که از معصوم در اعمال این ماه نقل شده، انسان را می‌پروراند


 
comment نظرات ()
 
 




Design : LearningBet