نویسنده :
فاطمه صارمی - ساعت ۱٠:۱٤ ق.ظ روز پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۸٩
گویا
این باریکه ی اصیل معنا ؛ تو این سیاهی براق باطل محض ، روشنگر هر رهگذری! نیست...
گویا
برق این باطل بدجوری بی سو می کنه بصیرت چشم ها رو ...اونقدر که می بندن چشماشونو تا نور حق ، شهوت باطل پرستیشونو مانع نشه...
گویا
وقتشه که بفهمیم نگه مون داشتن ...اونم در ازای هیچی!!!
گویا
این شیعه ی مولا شدن نه کار هر بی سر و پاییه...
به چه نظری این محوریت عبد مخلص رب هستی رو بهمون دادن سواله برام؟؟...
شاید ؛ بلکه یه کوچولو یاد بگیریم شکر نعمت رو...