معرفت نور تا عصر ظهور

کودکی که در حال جوان شدن است، هر چند جوانی‌اش هنوز بالفعل نشده، اما اگر این جوانی به عنوان مقصد و غایت بالفعل موجود نباشد، این بدن به سوی کدام مقصد و غایت برود؟ پس این بدن به سوی غایتی می‌رود که فعلاً موجود است؛ ولی در بدن کودک هنوز ظاهر نشده است. چنین نیست که وقتی این کودک جوان شد، غایتی به نام جوانی تازه به وجود آید، بلکه وقتی این کودک جوان شد، جوانی موجود در خارج که به صورت مقصدی غیبی موجود بود، در بدن او ظاهر می‌شود.

حال فیلسوفان قاعده‌ای دارند که می‌گوید: "غایت هر شیء حتماً بالفعل موجود است، که موجب می‌شود این شیء به طرف آن غایت در حرکت باشد"[1]؛ پس غایت مفقود معنا ندارد. نمی‌شود یک جریان طبیعی یا روحانی یا انسانی به سویی حرکت کند که آن سو و آن هدف، موجود نباشد.

عقیده‌ی شیعه در مورد حضرت مهدی بر همین مبناست که ظهور حضرت در آینده‌ی تاریخ است و نه اینکه حضور حضرت هم مربوط به بعد باشد. وجود حضرتش هم اکنون محقق است و عالم آرام آرام به ظهور مقدس‌شان می‌رسد.


[1]- تاریخ فلسفه غرب، فردریک کاپلسون، جلد اول، بخش ارسطو، ترجمه دکتر سید جلال الدین مجتبوی.

/ 2 نظر / 10 بازدید
پارمیس

تفسیر زیبایی است آریانا جان. عمری است که از حضور او جا مانده ایم...