رجب شهر الله

أین الرّجبیون؟

گفتیم، ماه رجب، منسوب به خداست؛ آن هم نه انتساب عرضی، بلکه انتساب عینی؛ مثل عینیت آب و تری. پس "أین الرّجبیون" هم، خطاب به کسانی است که در ماه رجب، تشنگی جان را با خود خداوند برطرف می‌کنند.

چون وقتی تشنه‌ای، آب هست و تو باید با عینیت آب، یکی شوی. تشنگی هم فقط تو را به سوی عینیت آب سوق می‌دهد، نه چیز دیگر. "أین الرّجبیون"، یعنی کجایند کسانی که با تمام وجود و عینیتشان خدا را می‌خواهند؟ چرا که الآن ماه عینیت خداست. یعنی خداوند موقعیت و رتبه‌ای را در عالم قیامت، مخصوص رجبیّون قرار داده است و "این الرجبیّون" فردا ظهور می‌کند.

از اول تا آخر ماه رجب, ندای "این الرجبیّون" در عالم باطن و معنای ما طنین‌انداز است. چنین ندایی از جانب ذات اقدس اله و منادی‌اش, نشان می‌دهد که ارتباط با ماه رجب, شخصیت خاصی به انسان می‌دهد؛ یعنی تعین خاصی از انسان می‌سازد. به عنوان مثال، بذر یک میوه باید در وقت مشخصی پرورش پیدا کند و درخت بشود. در ماه رجب, بذر وجودی ما, پرورش داده می‌شود و تعین و تشخص خاص خود را می‌گیرد. دیگر نیازی به زمان و تدریج و جریاناتی از این قبیل نیست. نفخه‌ی عظیمو نسیم جان‌بخش الهی ماه رجب, این بذر را پرورش می‌دهد. رجب، آثاری تکوینی در وجود انسان دارد و به او شرافت وجودی می‌بخشد. شرافت دادن، امری اعتباری نیست. خداوند به خیلی چیزها شرافت اعتباری داده است؛ مثلاً به خانه‌اش؛ ولی مشخص است که شرافت ماه رجب، اعتباری و تشریفاتی نیست؛ بلکه تکوینی و حقیقی است.

/ 0 نظر / 15 بازدید